her insanın hayatı kitap olacak kadar güzeldir
çünkü hiç bir yazar Tanrıdan daha iyi yazamaz...
2 yıl kadar önceydi... ama hala bu gün gibi aklımda
ender gelişen okula gidişlerimden birisini gerçekleştirmenin huzuruyla doluydum. halısaha maçım olması nedeniyle avcılar istikametine doğru gitmekte olan metrobüsün içindeyim yanımda çook sevdiğim bi arkadaşımla birlikte...
ilk dönemin finalleri yeni bitmiş benim ve bir çok marmara öğrencisinin vazgeçilmezi bütler başlamıştı.son sınıf olmamız vesilesiyle söz dönüp dolaşıp okulu bitirmeye geldi.arkadaşım dersleri oldukça düzenli takip eden (en azından son sınıfta ilk dönem 4 ikinci dönem 2 olmak üzere toplam 6derse giren benden daha düzenli) sınavlarına falan abartmasada çalışan bi insandı zehirdi zehir walla...
neyse bu: şu şu dersler kaldı okul biter herhalde dedi
bende olduukça uzun bir kalan ders listesi sunduktan sonra benim ki de bitebilir deme gafletinde bulundum ki bulunmaz olaydım
bu en ibnece gülüşünü yapıp ardından ''sen buna inanıyormusun müjde'' dedi
sabaha kadar o bar bu bar içip öğlen 2 de ki sınavları bile kaçırmayı beceren bir insan olan benim diyebilecek fazla bir şeyim yoktu...
en ^ekmek arasısucuksatıp hiç et yememeiş ömercik^ siluletimi bürünüp elimi alnıma götürdüm ne yazıldıysa o kardişim...
neyse işte çalışma hayatı zor sonuçta sevgili arkadaşlarım walla bak öğrencilik gibisi yok ben sizin yerinizde olsam bitirmem walla bak
**Haa Şey Umut Senin Tek Ders Sınavın Vardı Bu Gün Di mi ne oldu o yaa :D