gerilim filmlerinde kahramanımızın başına boktan bir şey gelmeden önce çalan şarkıyı sabahtan beri duyuyorum. sen koru ya rab

everlasting paranoia

bazen izlendiğimi düşünüyorum ama böyle karanlıkta köşe başında pardösülü adamlar tarafından falan değil; jim carey'in truman show'da izlendiği gibi bütün hayatımın milyonlarca kamera aracılığıyla naklen yayınlandığını düşünüyorum.


truman show'dan faklı olarak izlenen tek kişi ben değilim.
benim gibi binlerce kişi izleniyor.
onbinlerce kişi ise bu oluşum için çalışıp gerekli koşulların oluşmasını sağlıyor.


bu olayın -ki ben proje demeyi tercih ediyorum- başında sosyologlar ve psikologlar olmalı.
insan doğasını anlamak için, insanları izole edilmiş bir toplum içerisinde farklı yöntemlerle yetiştirip olaylara verdikleri tepkileri gözlemleyen bu biliminsanları -ki ben onlara others demeyi seviyorum- bu sayede mükemmel toplumu oluşturmak için gerekli birikime sahip oluyor.


mesela doğduğu andan itibaren yalancılığın, sahtekarlığın ne kadar yanlış bir şey olduğu konusunda öğütler alan, ibret hikayeleri dinleyen biri eline zimmetine para geçirmek için harika bir fırsat geçtiğinde ne yapar ve karar vermesinde etkili olan farktörler nelerdir? gibi sorulara cevap bulmayı amaçladığını düşündüğüm proje, hayatım boyunca başıma gelen bütün abuk şeyleri açıklamakta kullandığım, zihnimin bir ürünü sanırım (hala emin değilim gerçek olmadığından (hepinizden şüpheleniyorum bi de)) ama hayalse bile uygulanabilir bir fikir gibi geliyor bana yoksa şüphen mi var?