cahil kalmayın!

alın dinleyin, adamı hasta etmeyin,
sonrasında sevişebilirsiniz.

al.

ayrıca şu an açlıktan geberiyorum ama hâlâ gidip yemek yemedim. özellikle videoyu gördükten sonra hindistan ve benzeri 3. dünya (aman tanrım, 10. sınıf insanlar falan yani) ülkelerinde yaşayan kardeşlerimizin neler hissettiklerini anlamak için ölüm orucuna geçiyorum. selametle.

sahilde uzun yürüyüşsel

az önce bekrenlerden dönerken yürüyodum normal bi şekilde. sonra dedim ki kendi kendime "hassiktir! noluyo?!" birden bire yürümek çok yabancı geldi bana. evet. oldu bu...
sanki böyle ilk defa yürüyomuşum gibi hissettim. işin temellerini yeniden kavradım mesela. dengeyi kur, dizleri bük falan gibi. sonra da başardım diye sevindim hatta. zormuş ama iyi yaptım dedim.
kesin insan ilk yürüdüğünde de böyle oluyodur. kalkıp yürüyünce böyle bi sevinmeler falan. yok mu aranızda ilk yürüdüğü anı hatırlayan? (ümit?)

bişi daha yazıcaktım aslında ama unuttum...